Sabado, Marso 3, 2012

Ang Cellphone at ang Laptop

Ang Cellphone at ang Laptop            
             Si Loraine ay isang batang babae na matalino at masipag mag-aral. Lumaki siya sa pangangalaga ng mapagmahal niyang ina. Kahit kapos sila sa pera, ay iginapang siya ng kanyang ina, makapag-aral lamang siya. Nag-aral naman ng mabuti si Loraine , masuklian lamang ang paghihirap na ginagawa ng kanyang ina. Sinikap niya na mapataas ang kanyang marka, para matuwa naman ang kanyang ina.
Laging may problema  si Loraine , dahil ang laging takdang- aralin niya ay mahahanap sa paggamit ng computer. Nais man niyang gawin ito, nahihirapan siya dahil wala silang computer at hindi siya gaanong marunong gumamit nito. Lagi rin siyang tinutukso ng mga kaklase niya dahil hindi nga siya marunong gumamit nito. Ngunit hindi ito naging hadlang para makapag-aral siya ng maayos.
Masaya  naman ang nanay  ni Loraine, dahil hindi naman humihiling ng kung anu-ano si Loraine sa kanya at isang mabait na bata si Loraine. Naaawa man siya kay Loraine , wala siyang magagawa dahil wala naman siyang pera para maibili ng ganun si Loraine. Naiinggit na lamang si Loraine sa mga kaklase niya na may mga cellphone at laptop. Pero kahit ipinagkait sa kanya ang mga kagamitang ito , nakamit naman niya ang taglay niyang katalinuhang nagagamit niya sa pag-aaral. Naging top siya sa klase at laging naipanlalaban sa mga kompetisyon.
Hindi man siya ganun kayaman, pinagmamalaki siya ng kanyang ina , dahil sa angking talino nito. Laging nag-uusap ang mga kaklase ni Loraine tungkol sa mga nangyayari sa “facebook” , ngunit nakikinig na lamang siya , dahil wala naman siyang alam dito. Hindi naman niya magawang humingi ng ganun kamahal sa kanyang ina, dahil alam niyang wala itong pera. Sinisikap na lamang niyang mag-aral ng mabuti upang hindi naman bumaba ang kanyang marka kung puro computer ang kailangan nila. Nakikigamit at nagpapaturo na lamang siya kay Jenny kapag sila ay may takdang-aralin. Si Jenny lamang ang nag-iisa sa klase na pinakikisamahan si Loraine. Ayaw kasing sumama ng mga kaklase nito kay Loraine dahil nga sa estado ng buhay nito. Matalik na magkaibigan si Loraine at Jenny. Kahit galing sa mayamang pamilya si Jenny, ay itinuturing niyang kaibigan si Loraine.
Isang araw habang natutulog si Loraine , ay may kumatok sa kanilang pintuan. Agad na bumangon si Loraine at tiningnan kung sinong nasa labas ng bahay. Nang mabuksan niya ang pintuan, ay may isang babae sa kanilang pintuan na may dalang isang kahon. Nagtaka na lamang si Loraine dahil ngayon lamang niya nakita ng babae. Agad niyang tinawag ang kanyang ina. Ngunit nang balikan na nila ang babae, ay nawala na ito. Natira na lamang ang isang kahon na dala kanina ng babae. Agad itong ipinasok sa loob ng kanilang bahay. Laking gulat na lamang nila  ng makita nila na ang isang laptop at cellphone. Masayang-masaya si Loraine dahil nakamit na niya ng matagal na niyang ninanais. Masaya rin ang kanyang ina, dahil nakita niya na may ngiti na sa labi ang kanyang anak. Nahiwagahan din siya dahil hindi nila kilala ang babaeng nag-iwan ng kahon sa kanilang bahay.
Kinaumagahan, agad itong dinala ni Loraine sa kanilang paaralan. Nagulat ang mga kaklase ni Loraine, dahil nagtaka sila kung bakit mayroong ganun kamahal na kagamitan si Loraine. Agad ding nagpaturo si Loraine kay Jenny kung paano iyon gamitin. Masaya si Jenny para kay Loraine dahil natupad narin ang kanyang nais. Nagagawa na ni Loraine ang kanyang takdang-aralin ng hindi na kailangan ng tulong ni Jenny. Nakakatext narin niya ang mga kaibigan niya . Masaya siya dahil nakakasabay na siya sa mga gawain ng tao sa paligid niya. Nakikipagchat na siya sa mga kaibigan niya at nagpopost  sa ”facebook”. Hindi na siya mahihirapang gumawa ng takdang-aralin , dahil marunong na siyang gumamit ng computer.
Pagdating sa bahay, imbis na ballpen ang hawak niya, kukunin na kaagad niya ang cellphone upang makipagtext. Sa halip na libro ang kaharap niya, laptop ang ginagamit niya at nakikipagchat.Hindi na makapag-aral si Loraine dahil sa mga kagamitang kanyang nawiwilihan. Hindi ito napapapnsin ng kanyang ina, dahil ang alam nito ay libangan lamang ito ng kanyang anak. Ngunit habang tulog si Loraine ay nagagawa palang magsalita ng cellphone at laptop niya.
Laptop: Cellphone, mukhang wala na tayong magandang naidudulot sa kanya.
Cellphone: Oo nga laptop, mukhang nawiwili na sa paggamit sa atin si Loraine, paano na ang pag-aaral niya?
Laptop: Oo nga, pagod narin ako , dahil lagi niya kong ginagamit, ayaw manlang niya akong pahingahin.
Cellphone: Ako din eh, Hirap na ako dahil lagi niya akong ginagamit.
Laptop: Naku cellphone, mukhang hindi na maganda itong nangyayari.
Cellphone: Oo nga, gagawa  na tayo ng paraan para maayos ito.
Kinaumagahan, nang makapasok na sa eswelahan ay nagulat siya sa nakita niya. Nakita niya sa “bulletin board” na wala na siya sa top 10. Hindi niya napansin  na bumaba ang kanyang marka dahil sa mga kagamitang kanyang nawilihan. Nang nalaman ito ng kanyang ina, nagalit ito. Sinabi nito na bumaba ang kanyang marka dahil sa laptop at cellphone na lagi niyang inuuna. Nagawa namang sumagot ni Loraine sa kanyang ina. Sinabi nito na hindi dapat sisihin ng kanyang ina ang mga kagamitan niya , dahil hindi naman ito nakakaapekto sa kaniyang pag-aaral. Agad naman itong nagkulong sa kwarto, at hinawakan na muli ang laptop at cellphone. Hindi manlang niya inisip ang tungkol sa pagbaba ng kanyang marka. Sadyang malaki na ang epekto nito sa pamumuhay ni Loraine. Ang dating matalino at mabait na bata, nawala na dahil sa kagamitang kanyang natanggap.
Cellphone: Laptop, nalaman mo na ba na wala na si Loraine sa top 10 ng paaralan nila?
Laptop: Oo naga eh, napabayaan na niya ng kanyang pag-aaral , lagi na niyang tinetext ang boyfriend niya.
Cellphone: Oo nga cellphone, lagi rin niyang kachat yung crush niya, at nagagawa pa niyang makipagkita dito.
Cellphone: Naku laptop, masama na ang nangyayari, hindi na maganda nag nangyayari kay Loraine.
Laptop: Kailangan na nating ang tulong ng ating pinuno.
Cellphone: Oo nga, tama ka !
Kinaumagahan, nang makapasok siya sa paaralan, ay pinag-uusapan siya ng mga kaklase niya . Sinasabi nila na napabayaan na ni Loraine ang kanyang pag-aaral dahil naadik daw ito. Hindi na lamang ito pinansin at nagawa na lamang na hawakan ang kanyang cellphone , upang itext ang kanyang boyfriend. Pagkaawas naman ni Loraine ay nakipagkita siya sa lalaking kanyang nakachat sa facebook. Nakikipagkita si Loraine at nagkakaroon ng boyfriend, ng hindi nalalaman ng kanyang ina. Nakamit man niya ang bagay na ninanais niya, ngunit nawala naman ang talinong meron siya. Naituon niya ang panahon at oras niya sa maga bagay na nais niyang gawin at makakapagpasaya sa kanya. Naisang tabi na niya ang pag-aaral at lumayo na sa daan upang makapagtapos ng pag-aaral at makamit ang kanyang pangarap.
Araw- araw , nakikita ng nanay ni Loraine ang mga pagbabagong nangyayari sa anak niya. Nais niyang ilayo ang laptop at cellphone kay Loraine, ngunit ayaw niyang ipagkait ang kaligayahan ng kanyang anak. Hindi naman niya inaasahan na ganoon kalaki nag epekto ng ang bagay na dati’y nais din niyang ipagkaloob sa kanyang anak. Wala  na lamang siyang magawa kundi pangaralan ang kanyang anak.
Isang araw, habang nagcocomputer si Loraine, ay biglang lumitaw ang babaeng nag-iwan ng laptop at cellphone sa kanilang pintuan. Nagulat si Loraine sa biglaang  pagpapakita nito.
Babae: Naaalala mo paba ako?
Loraine: Oo, ikaw ang nagbigay nitong laptop at cellphone sa akin.
Babae: Nakikita ko na wla ng magandang naidudulot nan sayo.
Bigla namang nagsalita ang laptop at ang cellphone.
Cellphone: Oo nga, tama siya, napapabayaan mo na ang pag-aaral mo.
Laptop: Tama! Hindi ka narin nakikinig sa nanay mo.
Cellphone:  Nagkaroon ka narin ng boyfriend ng dahil sa pakikipagtext mo.
Loraine: Teka, ano naming masama kung gawin ko yun? Natural, pagmamay-ari ko kayo, syempre, kailangan ko kayong gamitin.
Babae: Hindi na talaga maganda ang epekto nito sayo. Nagkamali ako sa desisyon ko na ipagkaloob itong lahat sayo.
Loraine: Ano yun? Binigay na, babawiin mo pa?
Babae: Nagawa ko lamang iyan na ipagkaloob sayo, dahil nakita ko na karapat dapat kang bigyan nan.Ngunit mali pala ako, nakasama lang yan sayo!
Loraine: Hindi, hindi mo sila kukunin sakin. Sakin lang sila!
Laptop at cellphone: Ayaw na naming sayo!
Bigla na lamang nawala ang babae , pati narin ang laptop at cellphone ni Loraine. Hindi makapaniwala si Loraine sa nangyari. Nawala pa ng kagamitang kanyang minamahal. Naisip na lamang niya ang lahat ng sinabi ng babae sa kanya. Tumulo na lamang ang luha niya sa pagkawala ng gamit niya.
Kinaumagahan, akala ni Loraine ay panaginip lamang ang nagyari noong gabi. Sinubukan niyang hanapin ang laptop at cellphone niya. Naisip na lamang niya na na talagang totoo  ang nangyari noong gabi. Nang makapasok na siya sa paaralan, tinatanong ng mga kaklase niya kung nasaan na ang laptop niya. Sinasabi na lamang niya na nasira ito.
Pagdating niya sa bahay, tinanong din siya ng nanay niya kung nasan na yung laptop at cellphone niya, ngunit pareho lamang siya ng isinagot. Habang nakahiga si Loraine ay nag-iisip siya. Bigla na lamang siyang napatayo sa kama at kinuha ang kanyang libro at nagbasa. Inilabas din niya ang kanyang kwaderno, at naggawa ng kanyang takdang-aralin. Naisip niya na kailangan niyang bumawi sa lahat ng maling nagawa niya. Gusto niyang ibalik ang dati niyang talino  at makamit muli ang pagiging top sa klase. Nanibago ang kanyang ina, dahil nakita niya ng pagbabagong nangayari kay Loraine.
Habang  dumadaan ang araw ay sinisipagan na ni Loraine na mag-aral. Pagkaraan ng ilang buwan , ay nakamit na muli ni Loraine ag pwesto niya sa pagiging 1st honor.
Nang makarating na Loraine sa kanilang bahay , ay inilabas niya ng kanyang libro upang magbasa. Bigla na lamang ulit lumitaw ng babaeng bumawi ng kanyang kagamitan.
Babae: Kamusta ka Loraine?
Loraine: Mabuti naman po.
Babae:  Nakita ko na nagbago kana at nabawi mo na ulit ang talinong taglay mo dati.
Loraine: Oo nga po eh. Sinikap ko ulit na mabawi ulit yun.
Babae:Kung bibigyan kita ng pagakakataong makuha muli ang laptop at cellphone , nanaisin mo pa ba itong makuha muli?
Nagulat si Loraine sa tanong ng babae. Nag-isip siya ng matagal at biglang na lamang ngumiti.
Loraine: Kung  ako po ang papipiliin, nais ko po sanang makasama muli ang cellphone at laptop na ipinagkaloob niyo dati. Ngunit kuntento na po ako sa kung anung meron ako ngayon. Mas mahalaga na po sa akin ang talinong tinataglay ko.
Babae: Nasiyahan ako sa naging desisyon mo. Humahanga ako sayo nagayon, dahil nalaman mo na ang tunay na mahalaga sa ating mundo.
Bigla na lamang naglaho ang babae. Narinig rin ni Loraine ang pagtawag ng kanyang ina.
Ina: Loraine! Loraine! , gising na!
Nagising na lamang si Loraine at nakita ang kanyang ina. Naisip na lamang ni Loraine na isang panaginip ang lahat ng nangyari.
Nang makapasok na si Loraine sa paaralan, nakita niya na gumagamit ng laptop at cellphone ang mga kaklase niya. Binulong na lamang niya sa sarli niya na “ Hindi ko yan kailangan, taglay ko ang talino at kasipagan, at wala ng mas hihigit pa dito” , at naupo na sa kanyang upuan.   

  

Walang komento:

Mag-post ng isang Komento